Θέμα 3 Συντονισμός αποτελεσματικών ομαδικών συζητήσεων
Για να μπορέσετε να διευκολύνετε τις αποτελεσματικές ομαδικές συζητήσεις πρέπει να γνωρίζετε τις πιο συνηθισμένες αντιδράσεις στο (ψυχικό) τραύμα
Για να μπορέσετε να συντονίσετε μια αποτελεσματική ομαδική συζήτηση, πρέπει να γνωρίζετε ποιοι μαθητές δυσκολεύονται και να παρατηρήσετε τους μηχανισμούς αντιμετώπισής τους:
Παρατηρήστε
Τη συμπεριφορά τους, τις συναισθηματικές αντιδράσεις και συμπτωματα υπερβολικού άγχους, στενοχώριας, θλίψης και απομάκρυνσης από δραστηριότητες και συνομηλίκους.
Ακούστε
Τι μοιράζονται οι μαθητές στην τάξη και συλλέξτε πληροφορίες ώστε να εντοπίσετε τους προβληματισμούς και τις ανάγκες τους. Εξετάστε αν έχουν συζητήσει τις ανησυχίες τους με τους γονείς / κηδεμόνες τους.
Προτείνετε περαιτέρω στήριξη
Συζητήστε τις ανησυχίες σας με τους γονείς και παραπέμψτε τους στο κατάλληλο πλαίσιο υποστήριξης ψυχικής υγείας, π.χ. σύμβουλο, τηλεφωνική γραμμή βοήθειας κ.λπ.
Εξετάστε το κομμάτι των πολιτισμικών διαφορών σε σχέση με το τραύμα- επηρεάζει την οικοδόμηση σχέσεων και την αίσθηση του ανήκειν.
Χρησιμοποιήστε τους κύκλους, τις ομάδες και άλλες δραστηριότητες εστιασμένες στο τραύμα, με επίκεντρο την επούλωση και την ευαισθητοποίηση, για να δώσετε ευκαιρίες στους μαθητές να μοιραστούν τα συναισθήματά τους, να χτίσουν σχέσεις και να επιλύσουν προβλήματα
Όταν υπάρχει κακή συμπεριφορά, επιδιώξτε ενεργό ρόλο στην αντιμετώπιση του λάθους και στη βελτίωση των πραγμάτων.
Διδάξτε και λειτουργήστε ως πρότυπο για δεξιότητες επούλωσης, επίλυσης προβλημάτων και επίλυσης συγκρούσεων στην τάξη ή στο εκπαιδευτικό περιβάλλον.
Θρησκευτικές και πολιτιστικές διαστάσεις της ενσυνειδητότητας
Ορισμένοι μαθητές ή οικογένειες μπορεί να εκφράσουν την αντίθεσή τους σε πρακτικές που σχετίζονται με την ενσυνειδητότητα λόγω της πεποίθησης ότι προσκρούουν στις θρησκευτικές τους παραδόσεις ή ότι προωθούν ορισμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις (π.χ. Βουδισμός). Να χειριστείτε με ευαισθησία τις συγκεκριμένες ανησυχίες, αλλά να επαναλάβετε ότι η ενσυνειδητότητα μπορεί να διδαχθεί με τρόπο που δεν έχει θρησκευτική, πνευματική ή μεταφυσική διάσταση (Kabat-Zinn, 2003). Η πρακτική της ενσυνείδητης επίγνωσης συναντάται στην πραγματικότητα σε όλες σχεδόν τις κλασικές παραδόσεις και φιλοσοφίες του κόσμου, ενώ το κίνητρο και η αιτιολόγηση για την εισαγωγή της στην εκπαίδευση βασίζεται στην ιατρική επιστήμη.