Θέμα 4 Αντιμετώπιση των δυσκολιών κατά τη διάρκεια των ομαδικών συζητήσεων

Μετά από ένα τραυματικό γεγονός, μια καταστροφή ή μια κρίση δημόσιας υγείας, οι μαθητές μπορεί να δυσκολεύονται, διασφαλείστε τα παρακάτω:

Συμβουλές για να μιλήσετε σε παιδιά προσχολικής ηλικίας <5 ετών μετά από μια καταστροφή ή ένα τραυματικό γεγονός

Συμβουλές για συζήτηση με παιδιά και εφήβους 6-19 ετών μετά από μια καταστροφή ή ένα τραυματικό γεγονός

Συμβουλές για να ξεκινήσετε μια συζήτηση για την ψυχική υγεία με παιδιά ηλικίας 6-11 ετών:

Για την υποστήριξη των παιδιών, υπάρχουν πάντα όρια στην εμπιστευτικότητα. Βεβαιωθείτε ότι το παιδί γνωρίζει ότι μπορείτε να μιλήσετε με τους γονείς ή τους ειδικούς, αν χρειαστεί.
Αφορμές για συζήτηση: Δεν είσαι ο εαυτός σου σήμερα. Θα ήθελες να μιλήσουμε για κάτι; Φαίνεσαι θλιμμένος/ανήσυχος σήμερα. Θέλεις να μιλήσουμε γι' αυτό/μπορώ να κάνω κάτι για να σε βοηθήσω;
Εάν ένα παιδί αποκαλύψει ευαίσθητα προσωπικά πράγματα στην τάξη, καλέστε το να μιλήσετε σε ένα ασφαλέστερο, πιο ιδιωτικό περιβάλλον.
Το να ζωγραφίζουν ή να παίζουν με παιχνίδια κατά τη διάρκεια της συζήτησης μπορεί να είναι χρήσιμο.
Καθίστε σε μια χαμηλή καρέκλα αν μπορείτε - έτσι υπάρχει μικρότερη διαφορά ύψους και θα είστε πιο προσιτοί.

Ελέγξτε αν υπάρχουν έμπιστοι ενήλικες (γονείς, η ευρύτερη οικογένεια, δάσκαλοι) ή φίλοι στους οποίους θα μπορούσαν να μιλήσουν.
Ακούστε προσεκτικά, να είστε υπομονετικοί και φιλικοί και δώστε την πλήρη προσοχή σας.
Ελέγξτε τη γλώσσα του σώματός σας, ώστε το παιδί να ξέρει ότι εστιάζετε σε αυτό.
Τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή αναπηρία μπορεί να δυσκολεύονται να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους και μπορεί να χρειάζονται επιπλέον υποστήριξη.
Ενσυναίσθηση και κατανόηση και όχι λύσεις. Όταν ένα παιδί λαμβάνει ενσυναίσθηση αρχίζει να αναπτύσσει εμπιστοσύνη.

Συμβουλές για την έναρξη μιας συζήτησης για την ψυχική υγεία με μαθητές ηλικίας 11-16 ετών:

Είναι προτιμότερο να αφήσετε τους εφήβους να κάνουν οι ίδιοι την αρχή για συζήτηση γύρω από την ψυχική τους υγεία. Μπορείτε να οργανώσετε δραστηριότητες όπως: το κουτί της ανησυχίας, συζητήσεις με θέμα "Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε" ή πληροφορίες με πηγές υποστήριξης στις τάξεις ή στους διαδρόμους.
Εάν ένας έφηβος αποκαλύψει ευαίσθητα προσωπικά πράγματα στην τάξη, δείξτε ενσυναίσθηση και προσκαλέστε τον να μιλήσει σε ένα ασφαλέστερο, πιο ιδιωτικό περιβάλλον.
Αν σας ζητηθεί "να μην το πείτε σε κανέναν", θα πρέπει να ξεκαθαρίσετε ότι αυτό δεν είναι δυνατό και ότι θα πρέπει να μιλήσετε με τους γονείς, αν χρειαστεί.
Ελέγξτε αν υπάρχουν άλλοι έμπιστοι ενήλικες ή συνομήλικοι στους οποίους θα μπορούσαν να μιλήσουν.

Ακούστε προσεκτικά, να είστε υπομονετικοί και φιλικοί και δώστε την πλήρη προσοχή σας.
Ακούστε προσεκτικά, να είστε υπομονετικοί και φιλικοί και δώστε την πλήρη προσοχή σας.
Τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και αναπηρία μπορεί να δυσκολεύονται να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους και μπορεί να χρειάζονται επιπλέον υποστήριξη.
Παραπέμψτε σε άλλες πηγές υποστήριξης, π.χ. συμβουλευτική ή γραμμές βοήθειας.